Na mijn eerste kennismaking met het werk van Hella Jongerius had ik direct een hele sterke mening gevormd.
Gaandeweg ik aan het schrijven was hoe ongelofelijk simpel ik haar werk vond zoals bijvoorbeeld een door haar ontworpen print voor een sneaker moest ik toch telkens mijn mening bijstellen.
Zodoende ben ik zeven keer overnieuw begonnen. Telkens uit een verschillend standpunt. Ik moest en zou duidelijk maken hoe ongelofelijk slecht ik haar werk vond. Maar telkens naarmate ik me meer en meer verdiepte bleek ik ongelijk te hebben.
Ik vond bijvoorbeeld uit dat wanneer ik in google: “Hella Jongerius kunst” intikte 32.400 resultaten kreeg. En wanneer ik: “Hella Jongerius design” intikte 163.000 resultaten kreeg. Ook op Facebook wordt zij twee keer onder design genoemd en niet onder kunst. Ook verschillende zoektermen in google geven duidelijk meer resultaten wanneer Hella Jongerius met zoekterm “design” word gebruikt.
Zo besloot ik: “Hella Jongerius moest uit het (kunst)museum.” Na verder research over design in kunst musea bleek het Boijmans van Beuningen zelfs vrij bekend is om de manier waarmee zij design een plek in het museum geven. Een designer (Wim Crouwel) was zelf in de jaren 90tig diresteur ervan. Daarbij bleek ook dat Jongerius zichzelf niet zo zeer een kunstenaar of designer noemt maar verschillende dingen op verschillende manieren benaderd. Het kwam er dus op neer dat Jongerius werk doordacht is. Iets meer probeert dan alleen maar design te zijn.
Zo kwam ik telkens mezelf weer tegen. En moest ik toch weer nuanceren. Door telkens opnieuw te beginnen en zoveel verschillende standpunten te hebben ingenomen ben ik heel veel te weten gekomen over Jongerius.
Nog steeds staat een groot deel van Jongerius werk me tegen. Maar wat ik wel ben gaan zien is dat ze niet alleen commercieel werk maakt of veel geld probeert te verdienen met reproducties. Wat ze doet komt wel degelijk ergens vandaan. Jongerius gaat te werk als een kunstenares en vormt vanuit daar vaak toch functionele objecten of gebruiksvoorwerpen. Dit begint al in het ontwerp proces. Ze stelt zo nog meer eisen als iemand die enkel vanuit kunst of enkel vanuit design beoordeeld. Designers die zich begeven in de kunstwereld worden geacht autonoom te kunnen werken met een eigen handschrift en/of thematiek. Maar tegelijk moeten ze aanvoelen wat de markt wil. Toch lukt Jongerius dit erg goed. En voert ze daarnaast een interessant onderzoek uit naar de cross-over tussen deze twee werelden die steeds vaker hand in hand gaan.
In mijn research naar Hella Jongerius en design in de kunstwereld kwam ik op een blog geschreven door “deDeurs” Naar aanleiding hiervan ontstond een discussie…
Designblog made a new link; to DUTCH DFA (Dutch Design Fashion and Architecture) “video profiles”. Presented at the latest 2010 DDW (Dutch Design Week) these profiles are part of DFA’s 4 years program that aims to strengthen the international position of these design sectors. Do enjoy the short video’s. Check out also Premsela Institute the much more interesting Dutch Platform for Design and Fashion. Have a look at their program of lectures and exhibits and their “pioneers of Industrial Culture Podcast series“.
To celebrate the exhibit Misfit of Hella Jongerius at the Rotterdam Boymans van Beuningen Museum –which we visited with E-group last week– and the kick-off of DesignTheory’s latest focus “The Designer as Artist.….”, based on an article in the 2010 5th issue of Metropolis M
With this typical Gielijn Escher poster a wonderfull collection of 100 chairs was announced. As part of the Lloyd Hotel’s Cultural Embassy program a joint exhibitions was presented of several private chair-collections. This exhibit went beyond its boundries into the intimicy of the hotels floors, rooms and hallways, highlighting their own corporate furniture collection. Gerrit Oorthuys took the initiative of this exhibit and generously showed us around.
Coinciding with the Foundation Year’s January Project Theme “Dull”, we set out to research the origin of a few selected chairs to find out their relation to the motto: original, copy or look-alike. Erik Slothouber (participating in the exhibition with his own designs) lectured on the 2 Rietveld Academies in Amsterdam and Arnhem illustrating the complexity of the choosen motto.
Research material was edited down to A4 sized guided tours into selected subjects. All subjects presented in this list are also available as hard copy research prints at the ResearchFolders available at the Rietveld library.
As the two collections represent old and modern classic chairs, it gave us the opportunity to carefully select an interesting designers scala spanning the whole of twentieth century furniture design. Starting with Thonet and architect/interiour designers Mackintosh and De Bazel. Bauhaus professor architect and artist Max Bill was highlighted next to Gerrit Rietveld and the renowned interier shop Metz&Co, through which his furniture icons were often first sold. Erik Slothouber’s lecture connected the early to the late Rietveld and simultaneously presented a link to the architect/designers duo Slothouber & Graatsma. Including the company Rietveld by Rietveld constructed the ideal moebius loop in the “original versus copy” motto.
Including Charles and Ray Eames felt like a must as is Vitra for its museum’s chair collection and chair manufacturing. Don’t forget we were talking about originals versus copies versus look-alikes. The Revolt chair –present in many classrooms of our academy– introduced dutch designer Friso Kramer. Lloyds furniture collection containes many modern designer from which we selected, Tejo Remy, Piet Hein Eek, Jasper Morrisson, Hella Jongerius and Ineke Hans. Finally we added some intriguing subject we coul not resist like: an African stool, poet and craftsman Frits Swart, the poster designer Gielijn Escher and a story about the “zitzak” van Audrey Lai Ng that never saw the daylight.
