Skip to Content Skip to Search Go to Top Navigation Go to Side Menu


"fashionable technology" Tag


Het zijn net mensen


Monday, February 19, 2018

Ze lijken niet op sieraden. Ik had het ook niet geweten als ik het niet wist.
Een blaadje met foto’s, die vrouwenlichamen afbeelden. Ze dragen een soort ringen, vormen, objecten, onder hun strakke kleding.
Links naast de afbeeldingen liggen metalen voorwerpen. Ze lijken op gebruiksvoorwerpen. Gemaakt vanglimmend metaal. Aluminium. Ze zijn breed, robuust. Ze zijn grof, niet sierlijk. Niet sieradelijk. Ze noemen het een hoofdsieraad, een armsieraad. Dan kijken we terug, naar onze vrouwen. Met hun ringen aan. En ik vind het intrigerend hoe zij daar staan. En wat ze aanhebben. En waarom je dit ooit zou dragen. Maar de boodschap is duidelijk. Sieraden te dragen onder de kleding. Waarom heb ik daar nooit aan gedacht. Het is zo simpel en daarmee mooi en klaar. ‘’Klaar’’, vind ik precies het goede woord. En ‘’gladgestreken’’ of ‘’rond’’, want dat is het voor mij. Zo voelt het voor mij als ik ernaar kijk. Ik zou het willen aanraken. De onbuigbare ringen. Zelfstandig zijn ze, onder het rekbare textiel. Ze beïnvloeden het textiel, de kleding, van binnenuit. In plaats van een toevoeging, een accessoir, veranderen ze het kledingstuk. Ze worden deel van het kledingstuk. Niets erbij, gewoon anders. Een verandering van binnenuit. Vanuit de kern, het hart.
Vijf kleine fotootjes achter glas. Je ziet niet meteen wat het is. Het valt niet op. Wat jammer is. Maar ook wel toepasselijk. Want als je het eenmaal ziet. En als je eenmaal weet waar je naar kijkt. Is het indrukwekkend. Art & Bulletin 25, 1970, staat er op het kaartje. Ik had het niet geweten als ik het niet wist. [x]

93.Clothing-suggestions2.1970  93.Clothing-suggestions4.1970

Je zou de sieraden onder de kleding door Art & Project Bulletin als een niet-permanente vorm van bodymodificatie kunnen zien.
Als voorbeeld, een korset. Een korset wordt ook gedragen onder de kleding met als doel de natuurlijke vormen van het lichaam te vervormen. De meeste vrouwen die een korset dragen doen dit natuurlijk om hun taille slanker te laten lijken.
Net als in body modificatie heb je met een korset opeens controle over hetgeen waar je normaal gesproken geen controle over zou hebben.
Controle hebben over je lichaam is een bekend en terugkerend thema in de hedendaagse maatschappij. Op instagram kom je vaak bewerkte foto’s tegen. Meisjes die voor de buitenwereld mooier en slanker willen doen voorkomen dan ze er daadwerkelijk uitzien. In de modebladen zijn ook alle foto’s bewerkt. De onzuiverheden van het model worden weggewerkt. De opdrachtgever, modeontwerper, of instagram-influencer kan voortaan per keer kiezen hoe hij zichzelf presenteert aan de wereld. [x]

Controle hebben over je eigen lichaam is dan ook een belangrijk thema binnen de body modificatie. Sommigen worden in hun modificaties beïnvloed door een niet-westerse of een inheemse cultuur. Zij verlangen naar een meer pure vorm van het zijn. De ‘’moderne primitieven’’ romantiseren inheemse identiteit en cultuur als authentiek en spiritueel. Zij zien traditionele vormen van bodyart als een uitweg voor de hedendaagse maatschappij en de technologische ontwikkeling om het redden van het lichaam en het zelf. Anderen laten zich juist inspireren door de toekomst. De technologie. Hun houding naar het lichaam is postmodern en cyberpunk. Zij mixen tribal en high-tech toepassingen om een hybride stijl te creëren. Ze zien het lichaam als een grenzeloze exploratie en technologische ontwikkeling. Cyberpunt body modificeerders proberen hun lichaam zo te bewerken als hoe ze zich voorheen alleen konden inbeelden in science-fiction. Ze snijden de vraag aan wie medische technologie beheert en controleert, of richten zich meer op seksen georiënteerde politiek, gender ongelijkheid en culturele identiteit. Feministen binnen de bodymodificatiecultuur zien hun lichaam doorgaans als kunst en gebruiken het om te rebelleren tegen mannelijke dominantie en het voor terugwinnen van de macht over hun eigen lichaam.

Begin jaren 90 omarmde modificeerders in het westen vergeten rituelen van inheemse volkeren en dit was terug te zien in hun bodyart. Ze begonnen met insnijding, een gebruik overgenomen uit Afrika. [x] De huid werd ingesneden met een scherp mes om littekenweefsel te creëren. Ook brandden ze de huid met een stempel of speciaal verhit metaal om littekens te vormen. Mensen gingen experimenteren met onderhuidse implantaten, maakten 3D kunstwerken met littekenweefsel, rekten hun oorlellen uit, droegen grotere en meerdere gezichts-piercings. Bodyart werd ook steeds meer beïnvloed door opkomende SM en Fetisj-subculturen met erotica en seksuele vrijheid als uitgangspunt. Bodyart werd beschouwd als een tribaal ritueel, een statement of een erotisch optreden. Later, als een voorbeeld van technologische ontwikkeling. Cyberpunks gebruikten technologische ontwikkeling letterlijk, en als inspiratie voor bodymodificatie.

Het perfecte voorbeeld van een hedendaagse bodymodificeerder is kleurenblind geboren Neil Harbisson. Screen Shot 2018-02-19 at 18.26.40 Neil Harbisson met zijn implantaat, voorbeeld van een hedendaagse  cyborg

Hiermee is de cirkel rond. De sieraden van Art & Project bulletin kan je als een voorspelling zien voor de cyborgs van tegenwoordig. Met wat er om ons heen gebeurd, veranderd alles langzaam in technologie. Zelfs wij. Dit doet mij afvragen wat de toekomst ons zal brengen. Je kan al pinnen door middel van een chip in de arm. Dit zal zeker niet de laatste, maar zeker helemaal niet de meest invloedrijke verandering van de toekomst zijn.
De telefoon geldt al als een verlengde van de arm. Dat terwijl de armen gelden als een verlengde van het hart. [x]

 

TEDTALK  NEIL HARBINSSON

 

 

WEARABLE TECHNOLOGY


Sunday, December 10, 2017

 

WEARABLE TECHNOLOGY

Our clothes are probably some of the most tactile and flexible objects surrounding us – touching our bodies at all times. This is probably also why it has been such a hard job for designers and researchers to combine it with the stiff mechanics of technology. The term used when these fields are combined is Wearable Technology. Something that fashion designer Pauline van Dongen has been known internationally for exploring. But while Pauline van Dongens works primarily exist in the span of the human body interacting with its physical surroundings, I find it more interesting to research how technology can elevate our identity through clothing.

 

solar-shirt

 

We use technology to perform our identities online.

We use fashion to perform our identities through garments.

Why not try to physically combine technology with clothes as a way of enhancing how we showcase our individuality and uniqueness.

 

For wearable technologies to become truly integrated with fashion we have to bridge the divide between aesthetics and how we understand technology’s usefulness.” – Pauline van Dongen

 

FASHIONABLE TECHNOLOGY

It is obvious that clothes functions as a protective extension of the skin, but it is just as important that they help us form our individual identities. Our identities are ‘wearable’ and changeable through fashion, and have been so for a long time now. The new aspect of adding technology to this equation will hopefully be able to offer alternative and new ways of transforming our identities.

At the moment, there is already a lot of researching going on and a lot of solutions being proposed as to how wearable technology can change our current view of fashion. This research does not only include experiments like Pauline van Dongen’s, regarding the practical usefulness of technology in fashion, but can also have a more conceptual or aesthetic focus point. These projects become interesting since this is where a lot of the ‘identity-making’ in fashion occurs.

Ying Gao is another fashion designer dealing with the concept of technology intertwining with her designs. But in comparison to Pauline van Dongen she uses technology primarily for conceptual and aesthetic reasons. However, this still interacts between the human body and its surroundings, but does not allow the wearer itself to manipulate his/her clothing. Something I think that would be a logical next step with wearable technology.

 

ying-gaos-kinetic-garments-move-with-sound-designboom-07

 

Other research exemplifies how this self-initiated interaction might become possible. Dr. Sabine Seymour, who is the director of the Fashionable Technology Lab at Parsons The New School for Design in New York, has even written a book with this exact title, Fashionable Technology, that researches the intersection of design, fashion, science and technology. On top of that, several companies are working on inventions involving textile – such as touch-screen fabric. I find this study interesting because it is the steppingstone for making fashion truly customizable at any time. And not only by the external domain of a phone or computer, but by actual interaction with the textiles you put on your body. This idea of technology leading to a more tactile and touchable communication with your clothes – instead of it being dematerialized in a device – also takes technology in a totally new direction.

 

Google+Levi+Strauss+Touchscreen+Clothing+Display+Alliance+Blog

 

INDIVIDUAL TECHNOLOGY

Of course there is plenty of ways to approach linking the gap between aesthetics and the functionality of technology. Personally, I am curious about a solution where that link would manifest new ways of projecting my personal identity. Combining the idea of a, supposedly soon-to-be, future where textiles can act as touch-screens, I have tried to conceptualize how technology can have an effect on fashion and its personal value.

 

Get the Flash Player to see this player.

 

There is no doubt that technological innovations will have a deep impact on the meaning and communication of fashion and thereby identity.

[…] we have now entered an age in which technology is not only a bodily extension, but also a physical improvement, enhancement and expression.”

Throughout your life your identity is constantly changing, so it seems only logical to design new types of clothing that can follow your personal development. As my video suggests, this would be possible if clothing became truly obedient to your personal wishes and could be customized with your own hands. You could then at any given moment change the appearance of your clothing – and your identity. A more analogue example of this is the Color-In Dress, made as a cooperation between Berber Soepboer (fashion designer) and Michiel Schuurman (graphic designer). Although my experiment is limited to colors and patterns, you could imagine that even shape or texture could be transformable too, with the rate technology is developing.

Indeed, this way of customizing your style is already possible, but at the expense of a fast, unsustainable and trend-driven industry. If my (suggestive) model of wearable technology [x] is realized, I believe that this would establish an intimate dialogue between body, mind and fabric – making fashion more valuable to the wearer. It is the relationship you have with your clothes and how it mirrors your personality and emotions, I find interesting to develop further with technology.

Pauline van Dongen’s vision is based on the belief that technology can add new value and meaning to fashion. She does this while focusing on the human body and an interactive relation to its surroundings. I believe, that it is just as important how wearable technology can add an interactive level to our projection of ourselves, and change our relationship with fashion on a very personal level.

 


Log in
subscribe